blog

Column: Biochemisch inferno

Publicatie

14 okt 2013

Auteur

Inge Janse

Categorie

Petrochem

Soort

blog

Tags

‘Veelbelovend’. ‘Steeds beter’. ‘Kennis van opschaling’. ‘Verder engineeren’. ‘Testen’. ‘Verwacht’. ‘Straks’. ‘De komende jaren’. ‘Grote interesse’.

Zomaar een greep woorden uit de artikelen die deze Biochem biedt. Mijn schoonvader zegt altijd met een sardonische glimlach dat de weg naar de hel geplaveid is met goede intenties. Wat dat betreft kan de biochemie alle negen de niveaus van Dantes inferno asfalteren. Jongens jongens, wat wordt er veel afgehoopt, -wenst en vooruitgekeken in deze sector.

Ik ben in 1997 begonnen op het Hoger Laboratorium Onderwijs, en ben daar afgestudeerd in de richting biochemie. De theorie, chemie op biologisch niveau, vond ik te gek, maar het praktijkwerk was niet aan mij besteed. Na vele omzwervingen kwam ik zo’n zes jaar geleden toch weer terug in de chemie, maar dan als journalist. Met pieken en dalen kun je dus zeggen dat ik nu zo’n zestien jaar lees en hoor over de vele zegeningen die de biochemie ons gaat geven.

Moois

Begrijp me niet verkeerd: er is ook al héél veel moois uitgekomen. Toen ik bij Unilever stage liep op de afdeling foods, deden we bijvoorbeeld onderzoek naar smaakreceptoren. Ik hielp mee om bitterreceptoren te kweken en te testen. Unilever wilde namelijk dolgraag extra veel calcium in zijn producten stoppen vanwege het positieve effect op de gezondheid, maar zelfs consumenten met de beste intenties gaan geen boter eten die naar een hap gras smaakt.

Nog fascinerender was het onderzoek naar stoffen die de sensatie van kou op de tong simuleren. Zo zou je bijvoorbeeld ijs kunnen maken dat smaakt alsof het bevroren is, terwijl het eigenlijk 20 graden is. Het was – niet geheel toevallig – rond de kerstperiode dat ik een testvariant voorgeschoteld kreeg, gebaseerd op functionele stoffen uit een spar. De vloeistof smaakte daarom niet alleen ijskoud, maar gaf ook het gevoel alsof je een complete kerstboom had opgedronken.

Blijven steken

Sindsdien heb ik meters tekst voorbij zien komen over wat biochemie ons zou gaan leveren. Compleet nieuwe functionele stoffen, plantaardige alternatieven voor fossiele grondstoffen, hectoliters olie uit genetisch gemodificeerde algen, biologisch afbreekbare plastics: the sky is the limit.

Maar waarom, waarom, blijven zoveel projecten toch steken in de fase van goede intenties? Eclatant succes in een petrischaal, goede resultaten in de eppendorfcup, bingo in een reageerbuis, maar opschalen naar een marktconcurrerende hoeveelheid ho maar. En ja, natuurlijk is het lastig, die stap van lab naar industriële schaal. Een reactorvat van een paar duizend liter is wel even wat anders dan een erlenmeyer. Maar we hebben het er al zo lang over!

Doorbraak

Deze editie van biochem biedt gelukkig méér dan intenties alleen. In Duitsland kunnen liefhebbers fabrieken van ThyssenKrupp Uhde gebruiken om biologisch melkzuur of biobarnsteenzuur te produceren, en dan ook echt in flinke hoeveelheden. Bovendien richt het Europees project BioConSepT zich op de productie van biobased chemicaliën in hoeveelheden tot honderd kubieke meter.

Ondertussen wacht ik nog steeds vol verwachting op de dag dat een echt grote doorbraak in mijn postvak verschijnt, iets waardoor ik gelijk alle persen stop laat zetten en aan het schrijven ga. De kop heb ik al klaarstaan: “Nieuwe ontdekking in biochemie betekent definitief einde traditionele plastics”. Nu de doorbraak nog.

Petrochem 4, 2020

26 mei 2020

nieuws

Chemelot pakt vervuiling door plastic korrels aan

AGENDA

Congres Gevaarlijke Stoffen

10-09-2020 Atlas Theater, Emmen

Nationaal Congres BRZO

29-10-2020 Van der Valk Exclusief, Utrecht

Kunststoffen 2020

02-12-2020 NH Conference Centre Koningshof, Veldhoven


Deltavisie 2020

Wanneer 3 Sep 2020
Locatie Innovatiekracht, Plaatweg 15, 3202 LB Spijkenisse

Wellicht vindt u deze artikelen ook interessant

Schrijft u in voor onze nieuwsbrief en blijf altijd op de hoogte.