blog

Column: Business as usual

Publicatie

3 mrt 2016

Auteur

Wim Soetaert, Universiteit Gent

Categorie

Petrochem

Soort

blog

Tags

De wereld is bepaald geen stabiele plek dezer dagen, chaos lijkt geen overdreven woord. Behalve oplopende internationale spanningen, oorlog en terreur, zijn ook de energieproblematiek en het klimaatbeleid allesbehalve een toonbeeld van rust en doelmatigheid. Zowat alle zekerheden werden de afgelopen jaren onderuit gehaald. Daar waar jarenlang de algemene consensus was dat energie steeds duurder zou worden, moeten we vandaag precies het omgekeerde vaststellen. De olieprijs is spectaculair gedaald tot op het niveau van tien jaar geleden. Het zou best kunnen dat dit nog een hele tijd blijft duren.

Saudi-Arabië kan dit nog heel lang volhouden en dat is duidelijk de bedoeling. Zo wordt technische alternatieven, zoals schaliegas, schalie-olie en hernieuwbare energie, de wind uit de zeilen genomen en wordt politieke rivalen het leven zuur gemaakt.

Het alternatief kernenergie werd jarenlang gepromoot als een veilige, stabiele en betrouwbare bron van energie. Fukushima en de scheurtjesreactoren laten van dat imago geen spaander heel. En gezien de dalende elektriciteitsprijzen klopt het economisch gezien al helemaal niet meer voor kernenergie. Kernfusie blijft de eeuwige natte droom van technologen die in de praktijk nog steeds nergens staan. De toekomst is aan die fusiereactor die veilig op 150 miljoen kilometer van ons staat, een kernreactor zonder werkingskosten, zonder scheurtjes of nucleair afval en die bovendien zeer betrouwbaar is. Helemaal voor niets komt elke dag de zon weer op.

 

Complexer
De groei van hernieuwbare energie wordt door de dalende energieprijzen vertraagd, maar valt niet meer te stoppen. Hernieuwbare energie heeft haar eigen momentum gecreëerd. Die spectaculaire groei heeft ervoor gezorgd dat de elektriciteitsprijzen zijn beginnen dalen en dat zet heel de elektriciteitssector op zijn kop. Deze sector had vroeger maar een beperkt aantal spelers, zodat er al eens iets “geregeld” kon worden. De spelers waren dan ook zeer stabiele winstmachines, de elektriciteitsproducenten waren het archetype van de “goede huisvader” aandelen. Vandaag zijn er echter veel meer spelers en kan bijna iedereen producent worden via de zonnepanelen op zijn dak. Alles wordt dus veel complexer en alles verandert, zowel op technologisch als op organisatorisch vlak. Bij wijze van voorbeeld: vroeger werd iedereen gestimuleerd om ’s nachts stroom te verbruiken, nu moet je vooral overdag elektriciteit gebruiken als de zonnepanelen volop stroom leveren.

 

Niet acuut
Het klimaatbeleid komt politiek gezien nauwelijks vooruit, maar naar de achtergrond verdwijnen doet het dan ook weer niet, daarvoor is het te belangrijk. Dat (gebrek aan) klimaatbeleid is eigenlijk de ultieme test voor de politiek van de 21e eeuw. De klimaatproblematiek is een mondiaal probleem en het belang valt nauwelijks te overschatten. Men weet in grote lijnen wat er moet gebeuren om de catastrofe te vermijden met relatief weinig inspanningen, zo complex is het probleem nu ook weer niet. Het moeilijke is echter dat het probleem niet acuut is. Het is zoals het spreekwoordelijke doodkoken van de kikker.

En precies bij dat soort sluipende problemen zou de politiek haar rol moeten spelen, door ver vooruit te kijken en de nodige maatregelen te nemen. Maar het kluwen van belangen is enorm en de machteloosheid van de politiek is overduidelijk. De huidige chaos doet daaraan geen goed, de dames en heren politici zijn nu pas echt het noorden kwijt. En hoe hoger het beleidsniveau, hoe minimaler het klimaatbeleid. Steden en gemeenten kondigen met veel gedruis een klimaatbeleid af, iets dat zich doorgaans beperkt tot loze beloften. En op internationaal niveau, waar er echt een beleid met impact zou kunnen worden gevoerd, daar gebeurt er gewoon niets. Het Europees Emission Trading System werkt voor geen meter en het is nogal duidelijk wat er zou moeten veranderen om het wel te doen werken. Maar ik zie geen tekenen van beterschap, men gaat gewoon verder op de heilloze weg die men ingeslagen is. Business as usual, tegen beter weten in.
Wim Soetaert

 

Prof. Wim Soetaert is verbonden aan InBio.be, expertisecentrum voor industriële biotechnologie en biokatalyse van de Universiteit Gent

Wim Soetaert, Universiteit Gent

Neem contact op - Bekijk profiel

Petrochem 4, 2021

28 mei 2021

nieuws

Shell en Enerkem willen kerosine uit afval maken

AGENDA

Deltavisie
Deltavisie 2021: Smart

Wanneer 17 Jun 2021
Locatie Online - live vanuit Rotterdam Ahoy

Wellicht vindt u deze artikelen ook interessant

Schrijft u in voor onze nieuwsbrief en blijf altijd op de hoogte.