blog

Column: Consumentveiligheid

Publicatie

7 mrt 2019

Auteur

Chris Aldewereld

Categorie

Petrochem

Soort

blog

Tags

farma, veiligheid

Afgelopen jaar was het meerdere malen in het nieuws. Er waren problemen met het leveren van medicijnen. De meest bekende ‘crisis’ was het tekort aan de anticonceptiepil die door vele vrouwen in Nederland structureel wordt geslikt. Bijna al die vrouwen ondervonden de gevolgen hiervan, doordat zij (tijdelijk) over moesten op een ander type of merk van de pil.

Vertrouwen

Een tekort aan medicijnen is niet iets dat we in Nederland vaak meemaken, maar zoals afgelopen jaar bleek, niet ondenkbaar is. Deze tekorten kwamen door verschillende leveringsproblemen bij meerdere leveranciers. Dit varieerde van productieproblemen tot afgekeurde partijen. Naar verluidt zou bij één partij de herkomst van een deel van de grondstoffen niet volledig kunnen worden achterhaald, waardoor de gehele partij werd afgekeurd voor gebruik.

Dit is iets dat binnen de chemische, plasticproducerende industrie niet gebruikelijk is. Zolang het product voldoet aan de specificaties, is het geschikt voor de verkoop. Kleine sporen aan (onbekende) stoffen zijn voor deze markt meestal niet zo relevant en daar waar niet teveel aan bepaalde stoffen in het product mag zitten, bijvoorbeeld vanwege de toepassing in de voedingsindustrie, zijn normen opgenomen in de specificaties waaraan wordt getoetst. Binnen de farmacie is dat strenger. Daar zijn zelfs mogelijke sporen van stoffen ontoelaatbaar, ook als ze niet direct aantoonbaar zijn. Dat is vastgelegd in de onze nationale regels.

Die strenge regelgeving brengt ons bij een ander medicijnprobleem dat afgelopen jaar in het nieuws was: de zeer dure medicijnen. Het zal niemand verbazen dat dergelijk strenge eisen aan het product de prijs opdrijft. Echter rijst de prijs van enkele specifieke medicijnen totaal de pan uit, tot onuitlegbare hoogte. Met als gevolg dat er apothekers zijn die zelf deze medicijnen willen gaan maken. Maar het is niet zo dat iedereen met enige kennis van de chemie zelf medicijnen kan gaan maken en verkopen. Zoals eerder vermeld, dient de herkomst van de grondstoffen te worden gegarandeerd. En mogen er geen twijfels zijn over de opwerking en kwaliteit van de medicijnen. Het laten keuren van medicijnen is een zeer zwaar traject. Dit is uiteraard nodig, omdat mensen moeten kunnen vertrouwen op de middelen die zij innemen. Iedereen verwacht beter te worden van medicijnen, niet zieker, doordat er allerlei restanten oplosmiddelen, opwerkingschemicaliën of sporen van vervuiling in zitten. We kunnen in Nederland dan ook echt wel vertrouwen op onze pillen.

Verantwoordelijkheden

Anders is dat met de pillen die voor de fun worden gebruikt. Het gebruik van partydrugs op festivals en in het uitgaansleven neemt toe. Er lijkt sprake te zijn van een toename in tolerantie bij gebruikers, waardoor het gebruik als normaal wordt bestempeld. Maar hier wordt vergeten dat deze pillen niet aan dezelfde strenge eisen voldoen als de bij ons zo vertrouwde medicijnen. Er zit geen goed gereguleerde industrie met experts op het gebied van chemie achter deze pillen. Partydrugs komen uit een duister, illegaal circuit. Niet geproduceerd in fabrieken met metalen reactoren, waar de conversie tot in de puntjes wordt gecontroleerd, de achtergrond van de gebruikte chemicaliën wordt uitgezocht en het product uitvoerig wordt getoetst aan zeer strenge normen. Nee, dit komt uit kookpotten en plastic kuipen die in schuren en kelders staan opgesteld, waar roerwerken bestaan uit houten lepels en de opwerking en zuivering op zijn minst twijfelachtig te noemen is. Hier vindt geen controle plaats op restanten van ongereageerde basischemicaliën of oplosmiddelen. Van veiligheid is in die ‘schuurfabriekjes’ al helemaal geen sprake. Naar de kennis van de producent kunnen we enkel gokken en de ‘responsible care’ kennen we uit de vele dumpingen die regelmatig het nieuws halen.

Bijzonder toch dat de consument zich zo onverschillig opstelt tegenover de herkomst van de door haar genuttigde genotsmiddelen, terwijl diezelfde consument zich kritisch opstelt ten opzichte van de kwaliteit van zijn dagelijkse medicijnen. Het voelt voor mij in elk geval prettig betrokken te zijn in een industrie die wel geeft om consumentveiligheid en zorgvuldig te werk gaat. Het doet mij dan ook deugt te zien dat de chemie in dezen haar verantwoordelijkheden niet uit de weg lijkt te gaan. Ik ben benieuwd of het illegale circuit ook zoiets zou kunnen. Wat denk u?

Chris Aldewereld is ingenieur Scheikundige Technologie en werkzaam als Adviseur Industriële Veiligheid

Fotocredit: Pexels
Bron: Petrochem 3-2019

Petrochem 5, 2019

21 mei 2019

Deltavisie
Deltavisie 2019: The Human Element

Wanneer 20 Jun 2019
Locatie Innovatiekracht, Plaatweg 15, 3202 LB Spijkenisse