blog

Column: No time to waste

Publicatie

25 okt 2019

Auteur

Jan Van Doorslaer

Categorie

Petrochem

Soort

blog

Tags

chemie, energietransitie

Toen ik in 1988 het journalistieke métier ruilde voor een communicatieopdracht bij BASF Antwerpen, een van die toen schrikwekkende mastodonten uit de nog schrikwekkender chemie, werd ik na amper één maand dienst geconfronteerd met een actie van Greenpeace. Ze stopten een grote schuimrubberen stop – ja, ze hadden ook toen nog een latrelatie met plastics ofte kunststoffen – in een van de uitlaten van de waterzuivering van BASF Antwerpen. Hun actie kaderde in hun project om aandacht te vragen voor een properder Noordzee. ‘No time to waste’ stond er op een bijhorend doek.

Regeldrift

Het was toen niet evident om die slogan te counteren, maar gaandeweg ontdekte ik hoe de chemie niet alleen problemen veroorzaakte, maar veel meer oplossingen aanreikte voor het leefmilieu, de gezondheid, het comfort, kortom voor de verbetering van het leven in zijn vele aspecten. Ik deed toen het voorstel om de slogan van Greenpeace te counteren met ‘We didn’t waste time’, maar mijn voorstel werd door mijn collega’s en oversten te riskant bevonden. Amen, het weze toen zo.

Deze aanloop viel me te binnen na mijn babbel met Wouter De Geest, die ik wellicht het laatst sprak als CEO van BASF Antwerpen. Hij ruimt de baan als CEO. Ik schreef bijna dat hij de fakkel doorgaf , maar dat is geen adequate quote voor de eindverantwoordelijke van een site waar nogal eens gefakkeld wordt. Begin volgend jaar volgt Jan Remeysen hem op. Je zult hem ongetwijfeld via Petrochem nog wel leren kennen, maar hij is bijna een typische ‘Aniliner’, zoals ze BASF-medewerkers met een gedegen loopbaan in de groep wel eens betitelen.

Wouter De Geest verlaat het schip niet helemaal, want hij blijft als lid van de raad van bestuur (raad van commissarissen heet dat in Nederland) zijn opvolger met raad en daad bijstaan. Daarnaast blijft hij voorzitter van VOKA, de Vlaamse ondernemersfederatie. Ook hij recycleerde in zijn ‘rentree-speech’ begin september de slogan van Greenpeace.

België en de gewesten hadden eind mei verkiezingen gehad voor het federale en gewestelijk niveau en die hadden tot een nogal verwarrende uitslag geleid. Ik bespaar jullie de details. Begin september hadden we in Vlaanderen nog geen gewestregering, laat staan een federale (Belgische) regering, want de twee landsdelen (Vlaanderen en Wallonië) stemden nogal verschillend. Vlaanderen stemde – samengevat – nogal centrum-rechts en Wallonië nogal goed links. Die tegenstellingen overbruggen, daarmee zijn we op Belgisch vlak nog een tijdje bezig.

In zijn ‘rentree-speech’ klonk De Geest nogal pessimistisch over de economische stand van zaken in Vlaanderenland en vooral over het gebrek aan duidelijk politiek leiderschap. ‘We hebben geen nood aan kibbelende politici, maar aan leiderschap en visie. En dat moet er snel komen, want de uitdagingen zijn te groot voor getreuzel dat stilaan begint te gelijken op schuldig verzuim. De economische motor, de kar van de ondernemingen, rijdt zich stilaan vast in regeldrift, inefficiëntie en verkwisting, want onze schuld bouwt zich omgekeerd evenredig op met die van Nederland.’ Zijn conclusie: ‘No time to waste’, als Vlaanderen tegen 2024 wil behoren tot de topregio’s van Europa, zo luidde zijn verdict.

Nek uitsteken

Heel merkwaardig, ook Manon Bloemen recycleerde als nieuwe VNCI-directeur, de slogan van Greenpeace in haar gesprek van vorige editie. ‘De chemische industrie zit in het hart van de transitie. Het moet nu echt gebeuren. De urgentie wordt door de hele sector gevoeld en als industrie moeten we naar buiten treden. No time to waste.’ Ik kan haar analyse alleen maar dubbel onderschrijven. Maar dan moeten de leden-ondernemingen ook hun nek durven uitsteken en blijven uitsteken. In België en Vlaanderen zijn we erin geslaagd om de chemie als toonaangevende industriesector te profileren en te positioneren. Dat vraagt durf, moed maar ook fierheid.

Als al die ambities, die durf en moed kunnen worden omgezet – wat niet één, twee, drie zal lukken – zullen we misschien aan de komende generaties eindelijk kunnen zeggen ‘we didn’t
waste time’. Ik droom er alvast van.

Petrochem 12, 2019

3 december 2019