blog

Column: Steek laten vallen

Publicatie

9 feb 2017

Auteur

Henk Leegwater, Lexxin

Categorie

Petrochem

Soort

blog

Tags

DuPont

Als columnist vind ik het heel fijn om feedback te krijgen van mijn lezers. Meestal zijn die reacties ondersteunend en soms zelfs verrassend snel, nog sneller dan dat Petrochem in de brievenbus ligt, vanwege de snellere digitale versie. Onlangs las een kritische lezer mij de les, terecht. Ik had het namelijk over de goede leerschool van Dupont als het om veiligheid gaat. In mijn operationele tijd heb ik de nodige veiligeidscursussen van Dupont gevolgd. Prima cursussen, gegeven door medewerkers die dat als onderdeel van hun carrière binnen Dupont moesten doen.

Ook als ik op congressen en seminars met Dupont-medewerkers sprak, kwam het thema altijd vanzelf aan de orde. Die mensen waren ook kritisch. Zo vertelde een van hen dat vanwege veiligheid dienstreizen per auto altijd met een full size car moesten worden gemaakt. Als de medewerker die niet zelf heeft, moet hij zo’n auto huren. Ook al moet hij daarvoor met zijn eigen, minder veilige auto, een grotere afstand naar de verhuurder afleggen, dan met zijn eigen auto naar de bestemming van de dienstreis.

Uitstoot schadelijke stoffen

In mijn presentaties over veiligheid noem ik vaak Dupont. De meesten weten het wel: twee eeuwen geleden begon E.I. Dupont in de VS met het produceren van buskruit, een inherent onveilig product, dus men moest wel veilig werken. Omdat Dupont toen al wist dat commitment van medewerkers cruciaal is voor de veiligheid, ging hij zelf met zijn gezin op de productiesite wonen en verplichtte zijn management dat ook te doen. Eerder heb ik al eens aanbevolen om deze site in uw vakantietrip eens op te nemen: een bezoek aan het Hagley museum aan de oevers van de Brandeywine-rivier in 
Wilmington is boeiend en leerzaam voor jong en oud.
De terechtwijzing die ik kreeg betrof de berichten in de pers dat Dupont in haar fabrieken in Dordrecht en Kerkrade jarenlang medewerkers onbeschermd had blootgesteld aan schadelijke stoffen. Ook hebben die fabrieken schadelijke stoffen uitgestoten waarover omwonenden zich grote zorgen maken. Media als de Volkskrant en EenVandaag hebben hier uitvoerig over gerapporteerd, ook over de ernstige gezondheidsproblemen van oud-medewerkers. Naar een recente uitstoot in Dordrecht doet de Onderzoeksraad nu een onderzoek en ook het RIVM doet onderzoek.
Hoewel veel onderzoek nog gaande is, ziet het er toch al naar uit dat Dupont een forse steek heeft laten vallen. Zo kregen de medewerkers niet de uitslagen van hun eigen medische tests te zien. Of Dupont willens en wetens in de fout is gegaan, moet nog blijken. Toch lijken de signalen zo ernstig te zijn, dat er alerter had kunnen worden opgetreden. Dat had veel leed voorkomen.

Sterker toezicht

Minister Asscher wil weten of de toezichthoudende instanties hun werk wel goed hebben gedaan. Volgens mij zit hem daar juist de kneep. Ik ben misschien (te) goedgelovig, maar ik geloof in de oprechtheid van onze bedrijfstak. Echter, zoals een oude chef (die heetten toen nog zo) eens tegen mij zei: ‘Elk mens heeft recht op controle’.
Datzelfde geldt ook voor bedrijven. Citaat van een sitemanager: ‘BRZO-inspecteurs graven slechts tien centimeter diep, ik heb liever dat zij twee meter diep graven.’ Een SHE-manager van een ander bedrijf gaf mij aan blij te zijn met BRZO-inspecties. Wat mij betreft is er dan ook geen tegenstelling tussen de toezichthoudende overheid en het bedrijfsleven. Bedrijven als Odfjell en Shell zouden blij geweest zijn met een sterker toezicht. Het had ook hen veel leed bespaard.
Op basis van mijn ervaringen: het toezicht moet kwalitatief fors omhoog. Mijn oplossing heb ik al eerder aangedragen: laat BRZO-inspecteurs van de omgevingsdiensten en (SHE)managers van bedrijven letterlijk voor twee jaar van stoelen wisselen. Daarmee wordt het toezicht inhoudelijk beter en ook effectiever. Daar worden we allemaal beter van. Nog een tip: vanwege een gelijk speelveld zal de overheid wel de salarissen moeten aanpassen. Tot nu toe heeft niemand mijn bal opgepakt. Daarom leg ik de bal nu concreet neer: bij de VNCI.

Henk Leegwater is onafhankelijk consultant.
henk.leegwater@lexxin.com

Bron: Petrochem 2-2017

Henk Leegwater, Lexxin

Neem contact op - Bekijk profiel