blog

Column: Trump

Publicatie

17 jan 2017

Auteur

Wim Soetaert, Universiteit Gent

Categorie

Petrochem

Soort

blog

Tags

klimaatakkoord, klimaatverandering

Op 5 oktober 2016 trad het klimaatverdrag van Parijs in werking, nadat 55 procent van de landen het verdrag had geratificeerd. Een paar maanden eerder hadden de Verenigde Staten en China het akkoord reeds bekrachtigd met een eendrachtige verklaring. Beter nieuws hadden we al lang niet gehad en er was oprecht enthousiasme: eindelijk zou de wereld ernstig werk maken van de strijd tegen de opwarming van onze aarde. Een paar maanden later is de sfeer echter helemaal gekeerd. 

Twitter-president

Zoals iedereen weet, is Donald Trump op 8 november 2016 verkozen tot de 45ste president van de Verenigde Staten van Amerika. Als u dit leest, zal Trump net zijn ingezworen en hij heeft aangekondigd dat hij een aantal beslissingen van zijn voorganger Obama direct ongedaan zal maken. Een van die beslissingen heeft te maken met de maatregelen tegen de opwarming van onze aarde. Trump gelooft niet in klimaatverandering, nog minder in duurzame energie en des te meer in fossiele energie. Trump wil de fossiele energiewinning in de VS sterk stimuleren en alle ondersteuningsmaatregelen voor duurzame energie zoals zon, wind en biomassa afschaffen. Internationaal gezien heerst er grote zorg dat hij het klimaatverdrag van Parijs overboord zal gooien. De aanstelling tot minister van buitenlandse zaken van Rex Tillerson – CEO van ExxonMobil en notoir klimaatontkenner – voorspelt weinig goeds.
De initiële hoop dat Trump zich zal weten te omringen met de juiste mensen verdampt met iedere nieuwe benoeming. Het wordt steeds duidelijker dat we in een nieuwe wereld zijn aangekomen. Een nieuwe wereld van ‘fact-free politics’, waar de waarheid en de realiteit er niet meer toe doen. Je kan de mensen blijkbaar van eender wat overtuigen en deze Twitter-president verstaat die kunst als geen ander. De kritische filter van de klassieke media wordt door Trump handig omzeild: hij richt zich via Twitter rechtstreeks tot het volk met simpele remedies, slogans of regelrechte vuilspuiterij naar zijn tegenstanders. Complexe en genuanceerde verhalen kan je immers niet kwijt in 140 tekens en dat is ook helemaal niet de bedoeling.

Koolstofbelasting

Het probleem van Trump is echter de realiteit die zich niet in de luren laat leggen. De waarheid heeft zo zijn rechten en vroeg of laat komt boontje om zijn loontje. Wat Trump ook beweert, onze planeet zal blijven opwarmen. Een deel van de publieke opinie en zelfs hele staten liggen nu al dwars. Zoals Californië, de rijkste en meest bevolkte staat van de Verenigde Staten, die zich juist wel sterk engageert op de ontwikkeling van duurzame energie. Bovendien is de klimaatverandering in Californië al enkele jaren heel concreet voelbaar door de ergste droogte-
periode sinds mensenheugenis. Alles wijst er echter op dat Trump zijn plannen zal doorzetten en de klok zal terugdraaien: vrije baan voor fossiele energie, gedaan met ondersteuning van duurzame energie en de klimaatverandering zal gewoon worden genegeerd. Het gaat er niet om wat er waar is, het gaat er om waar je in gelooft.
Wat dat geloof betreft zie je een duidelijke tweedeling ontstaan in de wereld. Neem nu Noorwegen, net als de Verenigde Staten een vooraanstaand olieproducerend land. Dat land houdt er een volstrekt andere opinie op na. Het Noorse parlement besliste in juni 2016 om tegen 2030 volledig koolstofneutraal te worden, 20 jaar sneller dan de eerdere gezette doelstelling (tegen 2050). In Noorwegen geldt een koolstofbelasting die oploopt tot 51 dollar per ton CO2. De staatsoliemaatschappij Statoil is zelfs voorstander van een wereldwijde koolstoftaxatie. Met de opbrengst van die koolstofbelasting wil Noorwegen de transitie naar een koolstofarme economie flink versnellen en zo de klimaatverandering tegengaan. Het contrast in geloof, visie en strategie tussen de Verenigde Staten en Noorwegen kan dan ook nauwelijks groter zijn.
Het wordt in ieder geval spannend in de komende maanden, ik ben erg benieuwd naar wat er gaat komen. Het is interessant om te zien hoe deze Trumpiaanse bedreiging de voorstanders van het klimaatakkoord mobiliseert en sterkt in hun overtuiging. De klimaatverandering – een thema dat lange tijd sluimerde in de publieke opinie – wordt nu een strijdpunt dat hartstochtelijk zal worden uitgevochten. Misschien komt er toch nog iets goeds voort uit deze chaos. We leven in interessante tijden.

Prof. Wim Soetaert is verbonden aan InBio.be, expertisecentrum voor industriële biotechnologie en biokatalyse van de Universiteit Gent.

Wim Soetaert, Universiteit Gent

Neem contact op - Bekijk profiel

Petrochem 4, 2021

28 mei 2021

nieuws

Shell en Enerkem willen kerosine uit afval maken

AGENDA

Deltavisie
Deltavisie 2021: Smart

Wanneer 17 Jun 2021
Locatie Online - live vanuit Rotterdam Ahoy