blog

Column: Verandering van spijs

Publicatie

29 nov 2018

Auteur

Katrien Bogaerts

Categorie

Petrochem

Soort

blog

Tags

chemie, opleiding

Verandering van spijs doet eten. Stoppen op je hoogtepunt. De koe bij de horens vatten. In het diepe springen om te leren zwemmen. Vaak gebruikte gezegden die op veel zaken van toepassing zijn, maar zeker op de laatste maanden in mijn carrière. In de jaren dat ik schrijver ben geweest van deze column, ben ik al eens eerder van job gewisseld (van BASF naar Kaneka), maar dat was enkel een bedrijfswissel en geen inhoudsverandering. Na tien jaar als ingenieur in een productieomgeving, was het tijd voor iets nieuws.

Ik voelde dat ik moest uitkijken naar iets anders: een andere omgeving, nieuwe input, weer bijleren en verder ontwikkelen. Iets anders, maar daarom zeker niet beter. Dat kan je toch nog niet zeggen na enkele weken, daarvoor moet je alweer wat jaren ervaring hebben. En die heb ik in de chemische sector, maar nog nergens anders.

Tien jaar heb ik met volle goesting en veel plezier gewerkt tussen de technische problemen, chemische raadsels en overdaad aan mannelijke collega’s. Aan alle drie heb ik veel te danken: ervaring, daadkracht, toekomstgericht denken en probleemoplossend handelen. Dat laatste liefst nog binnen de vijf minuten zonder er daarna spijt van te hebben, een ware kunst zeg ik je.

Subjectiviteit

Jammer trouwens dat de eerste fase altijd wat stiekem moet gebeuren. Solliciteren wanneer je niet ontevreden bent met je huidige job, dat blijft dubbel aanvoelen. Uiteraard zijn er altijd zaken die beter kunnen (in mijn geval was dat flexibiliteit en de woonwerkafstand), maar om nu te zeggen dat ik er per se weg moest? Als je dan als eerste vraag ‘waarom wil je van job veranderen?’ in de schoot geworpen krijgt, moet je nog oppassen om niet als een verwend nest over te komen. Ik vind het namelijk wél belangrijk om te blijven leren en ontwikkelen, belangrijker dan dat ik garantie en stabiliteit vind.

En ik heb misschien wel makkelijk praten, want met mijn diploma kan ik morgen opnieuw aan een job geraken, maar ik stootte heel vaak op onbegrip. ‘Jij werkt toch in de chemie en jij gaat op zoek naar iets anders?’ Zelfs de bedrijfsarts van mijn nieuwe job verklaarde me voor gek, gelukkig niet op papier, maar ik was toch 
verontwaardigd over zijn subjectiviteit.

Pijn in het hart

Mijn eigen baas begreep mijn beslissing en had deze al gedeeltelijk voelen aankomen. Mijn voorganger koos voor een 
carrière als piloot, dus hij was wel wat gewend qua carrière-
switchen en hij vond het geen onlogische beslissing. Tijdens de weken die volgden op mijn ontslagbrief, vroeg iedereen me of ik al aan het aftellen was. Ik ben echter tot op de laatste dag blijven werken met volle goesting en zelfs een beetje pijn in het hart. Want afscheid nemen leidt niet per se tot droevige taferelen, maar voelt altijd dubbel.

Het gras is altijd groen aan de andere kant? Spijt komt altijd te laat? Schoenmaker blijf bij je leest? We zullen over enkele jaren zien. Het ga jullie goed!

PS: voor de geïnteresseerden: ik schuif door naar de andere kant van de cirkel. In plaats van het produceren van grondstoffen, besteed ik nu mijn tijd aan het ophalen, scheiden en recycleren van allerlei materialen en het uitdenken van nieuwe concepten hierover. Dus wie weet: tot een volgende keer!

Katrien Bogaerts werkte sinds juni 2013 als process engineer bij Kaneka in Westerlo, België, en is expert bij Petrochem platform.

Fotocredit: Pixabay
Bron: Petrochem 12-2018

Petrochem 5, 2019

21 mei 2019

Deltavisie
Deltavisie 2019: The Human Element

Wanneer 20 Jun 2019
Locatie Innovatiekracht, Plaatweg 15, 3202 LB Spijkenisse