blog

Column: Graag meer Europa

Publicatie

10 aug 2012

Auteur

Jan Van Doorslaer

Categorie

Petrochem

Soort

blog

Tags

Ik heb op 12 september een van de meest merkwaardige momenten van mijn recente tijdslijn meegemaakt. Ik was met een steuntje in de rug van Wouter De Geest – CEO BASF Antwerpen – genodigd voor de jaarlijkse Oesterpartij in de prachtige Middelburgse abdij die de provincie Zeeland tot haar “huis” heeft gemaakt. Wouter De Geest – nog tot eind oktober ook voorzitter van de Belgische chemie & life sciencesfederatie – was er namelijk gastspreker.

Voor wie de Oesterpartij niet kent; de provincie Zeeland organiseert deze samenkomst jaarlijks en nodigt dan onder andere de havenschappen van Rotterdam, Antwerpen, Gent en uiteraard Vlissingen uit. Dat de oesterkwekers uit Zeeland er rijkelijk hun producten aanbieden, helpt natuurlijk. Zelfs wie geen oesters lust, vindt er de rijkdom van de zilte zee. Geen verbazing als er zo’n negenhonderd afgevaardigden van allerlei slag en kleur naar de Oesterpartij afzakken. Deze entourage was niet bevreemdend, eerder uitnodigend. Bevreemdend – curieus, zeggen we in Vlaanderen – was ook niet dat de Oesterpartij werd georganiseerd op de dag van de Nederlandse parlementsverkiezingen, maar wel dat er een merkwaardig contrast te bespeuren viel.

Een van de verkiezingsthema’s – niet hét thema lees ik in de Nederlandse pers – was de soms zeer kritische houding van de Nederlandse politici tegenover Europa, soms zelfs vergeleken met De Staten Generaal in Brussel. Al waren die Staten Generaal die we in de Nederlanden ooit ook kenden historisch wel een vrij (niet heel) democratisch gezelschap. Op de Oesterpartij werd duidelijk afstand genomen van de anti-euro-gevoelens. Ik kreeg de indruk dat Zeeland niet tot Nederland behoorde, al weet iedereen beter.

Het was de Commissaris van de Koningin, Karla Peijs (CDA als dat ertoe doet), die meteen de toon zette en een pro-Europees pleidooi hield, loodrecht op de stemmingsmakerij van de voorbije campagneweken. De Rijn/Schelde-delta, hield ze haar gehoor voor, heeft veel te danken aan Europa. Vanuit en met behulp van Europa maken wij van de delta een ‘estuarium van kansen, een estuarium van kennis’ en is het niet Europa dat Rotterdam straks via Terneuzen en Gent zal verbinden met Parijs? Zo scoorde de Commissaris. Ze voegde er nog een doordenkertje bij: ‘Toch merkwaardig dat alle Belgische ex-premiers van de laatste drie decennia in Europa geëngageerd en zeer actief zijn. Van de Nederlandse premiers zie ik er geen enkele’. Ze klonk ontgoocheld, want Nederland was samen met België en Luxemburg (de Benelux weet je) een van de stichtende leden van de EU.

Wouter De Geest trad haar meteen bij met een historisch en economisch perspectief: ‘Europa heeft de laatste zestig jaar de mogelijkheden geboden om de kracht van de mensen die in deze regio wonen ten volle te laten ontplooien. Het is onze opdracht om vanuit deze regio – een van de belangrijkste toegangspoorten voor Europa – mee te bouwen aan de Europese economische kracht van morgen.’ Dus krijgen én geven, hield De Geest zijn gehoor voor. Europa heeft zich na twee wereldbranden ontwikkeld tot een Haven van Vrede & Welvaart, was zijn statement. ‘Als we dit model willen behouden, moeten we een solide economische basis smeden, moeten we samenwerken en dan moeten grenzen vervagen en verdwijnen. Samenwerken bestaat uit twee woorden: samen en werken. En die zijn beide cruciaal voor resultaat. Ambitie is een droom met een tijdslijn. Die moet niet enkel worden gedragen door enkele visionairen, maar door een breed netwerk van mensen die de samenwerking onomkeerbaar willen maken.’ Alleen zo kan de huidige vertrouwenscrisis in de Europese instellingen en het Europese model worden bezworen.’

De CEO van BASF Antwerpen is ook een sterk believer in industry en maakt telkens weer duidelijk dat ook het Europa van morgen de industrie nodig zal hebben om de uitdagingen van een steeds groeiende wereldbevolking meester te kunnen blijven. Europa moet die industrie blijven steunen, niet zoals vroeger met subsidies, maar met een omkadering die een slimme groei en transformatie moet mogelijk maken. Een mogelijk tracé voor die transformatie schetste hij als de “triple helix”, een gepaste samenwerking tussen onderzoeksinstellingen, ondernemingen en overheden om de innovatiekracht van ondernemingen een boost te geven. Daarbij moeten ook traditionele sectorgrenzen in het industriële landschap worden gesloopt en hebben we meer nood aan internationalisering en dus Europa. Ook slimme supply chain concepten met verbindende infrastructuur zullen de competitiviteit van de leidende ondernemingen in de Schelde/Rijn-delta kunnen versterken. Wouter De Geest kondigde eveneens aan dat hij het Chemvision-forum, ooit vanuit dit blad opgestart om de chemieclusters van de Delta dichter bij elkaar te brengen, nieuwe kansen wil geven en nieuw leven wil inblazen.

Kortom voldoende stof tot nadenken en bij het slurpen van oesters hoorde ik dat de boodschappen van de industriekapitein uit Antwerpen gehoor hadden gevonden. Persoonlijk wens ik de Oesterpartij nog vele edities want dan vinden beslissers uit de Delta mekaar steeds opnieuw om van die delta een duurzaam ijkpunt te maken voor Europa.

Jan Van Doorslaer

Wellicht vindt u deze artikelen ook interessant

Schrijft u in voor onze nieuwsbrief en blijf altijd op de hoogte.