blog

Column: Klimaatakkoord

Publicatie

28 sep 2016

Auteur

Wim Soetaert, Universiteit Gent

Categorie

Petrochem

Soort

blog

Tags

Eindelijk is het zover, de Verenigde Staten en China hebben elkaar gevonden in een klimaatakkoord. Op 3 september 2016 hebben zowel China als de VS samen de klimaatakkoorden van Parijs geratificeerd. Ongetwijfeld ging daar een partijtje armworstelen tussen de twee grootmachten aan vooraf. Maar dat maakt niet uit, het is het eindresultaat dat telt. De verwachting is dat Europa nu snel volgt met de ratificatie en dat vervolgens de meeste landen overstag gaan. Als het eerste schaap eenmaal over de dam is… En dan moeten er snel doortastende maatregelen genomen worden om de temperatuurstijging van onze aarde tot anderhalve graad te beperken, een doelstelling die volgens velen reeds onhaalbaar is geworden.

 

Urgentie
Het wordt zo langzamerhand de hoogste tijd, want de gevolgen zijn nu reeds tastbaar voor wie een beetje zijn ogen openhoudt. De hogere temperaturen kan iedereen in de praktijk vaststellen en als je de koele cijfers bekijkt, is het overduidelijk: er worden aan de lopende band temperatuurrecords gebroken. In de laatste tien jaar was nagenoeg elk jaar gevoelig warmer dan het vorige. Onze planeet warmt nu heel snel op, het klimaat lijkt zelfs op hol te slaan, precies zoals voorspeld door de klimaatwetenschappers. Wie nu nog beweert dat het klimaat niet opwarmt of dat dit een natuurlijk proces is, maakt zichzelf gewoon belachelijk.
Het probleem is dat klimaatverandering een langzaam proces is dat zonder grote schokken of crisissen verloopt. Bovendien moeten we er iets aan doen in het belang van onze kinderen en kleinkinderen, zelf hebben we er schijnbaar geen last van. Dat maakt het moeilijk om lastige maatregelen door te voeren, er is geen ‘sense of urgency’ en de spreekwoordelijke kikker kan dus rustig worden dood gekookt.

 

Klimaatvluchtelingen
Deze perceptie is echter snel aan het veranderen, want de klimaatverandering wordt nu reeds concreet en tastbaar. De gevolgen zijn blijkbaar niet enkel voor onze kinderen en kleinkinderen, maar treffen ons hier en nu al. De effecten van de klimaatverandering werden in het verleden vaak gereduceerd tot een stijgende zeespiegel. Meer was er niet aan de hand en dat probleem was beheersbaar, vooral ook omdat het zo traag gaat en we ons kunnen aanpassen door hogere dijken en andere technische ingrepen.
Het wordt echter steeds duidelijker dat de gevolgen veel breder gaan en zeer aanzienlijk zijn. Wie in het Zuiden woont, wordt vandaag reeds heel concreet geconfronteerd met verstikkende hittegolven, droogte, misoogsten, oncontroleerbare bosbranden enzoverder. Wie in het Noorden woont, moet de klimaatvluchtelingen opvangen.
Nog voor de oorlog in Syrië uitbarstte, had 75 procent van de Syrische landbouwers het al opgegeven door opeenvolgende jaren van droogte en misoogsten, 85 procent van het vee is gestorven tussen 2006 en 2011. De droogte in Syrië was de ergste sinds ruim vijfhonderd jaar en de ineenstorting van de Syrische landbouw heeft minstens anderhalf miljoen Syriërs van het platteland naar de steden gedreven.
Dergelijke omstandigheden vormen een ideale voedingsbodem voor oorlog. De gevolgen deinen uit tot in Europa, waar de vluchtelingencrisis nu zelfs de Europese Unie in gevaar brengt. En volgens sommigen is dat nog maar het begin, Europa zal worden overspoeld door miljoenen klimaatvluchtelingen uit Afrika.

 

Doortastende maatregelen
Redenen genoeg dus om pessimistisch over de toekomst te worden. Toch zijn er ook argumenten om optimistisch te blijven. Hernieuwbare energie heeft een technologische maturiteit bereikt die tot een niet meer te stoppen groei en dynamiek leidt. Als er nu ook nog maatregelen worden genomen om de klimaatverandering af te remmen, in het bijzonder een ernstig te nemen koolstoftax, dan zijn in een dergelijk scenario alle ingrediënten aanwezig voor een snelle transitie naar een duurzame economie.
Dus hoera voor dat klimaatakkoord, nu de doortastende maatregelen nog.
Prof. Wim Soetaert is verbonden aan InBio.be, expertisecentrum voor industriële biotechnologie en biokatalyse van de Universiteit Gent.

Wim Soetaert, Universiteit Gent

Neem contact op - Bekijk profiel

Petrochem 4, 2021

28 mei 2021

nieuws

Shell en Enerkem willen kerosine uit afval maken

AGENDA

Deltavisie
Deltavisie 2021: Smart

Wanneer 17 Jun 2021
Locatie Online - live vanuit Rotterdam Ahoy

Wellicht vindt u deze artikelen ook interessant

Schrijft u in voor onze nieuwsbrief en blijf altijd op de hoogte.