blog

Ophoping

Publicatie

23 nov 2020

Auteur

Chris Aldewereld

Categorie

Petrochem

Soort

blog

Tags

energie, plastic afval, recycling

‘Virgin plastic’, een term die voor mij nieuw was, was het onderwerp in een van de artikelen in Petrochem 7 van dit jaar. Het ging erover dat een grote frisdrankproducent geen nieuw plastic meer gaat gebruiken voor de productie van haar drankflessen. Alles volledig op recycling. Iets dat door het statiegeldsysteem goed te controleren en managen is. De stromen kunnen redelijk zuiver worden gehouden, waardoor het opnieuw blazen van flessen uit ‘oud plastic’ verantwoord en wellicht ook efficiënt blijkt te zijn. Dat er winst is voor het milieu, dat snapt iedereen.

Hulde. En zo’n eenvoudig idee, dat we daar niet eerder op gekomen zijn! Met glas of asfalt gebeurt dit al jaren. Dus waarom niet ook met modernere stoffen? Kunststoffen bepalen ons hele leven. Gek toch dat we daar zo veel van consumeren en er vervolgens niet veel anders mee kunnen doen dan verbranden?

Uit of in

Het grote probleem is dat er tegenwoordig zoveel verschillende kunststoffen zijn. En die worden veelal ook nog samen in één product gebruikt. Zie dat maar eens te scheiden! Daardoor is het moeilijk zuivere recyclestromen te verkrijgen, die van voldoende kwaliteit zijn om direct opnieuw te worden gebruikt. Kijk maar eens thuis. Ik heb een container voor verpakkingsplastic. Daar gaat dus vanalles in. Ik bedoel allerlei soorten plastic bij elkaar. Als technoloog heb ik er nog wel oog voor, maar ik vraag me af of ik het mijn buren uitgelegd zou krijgen dat ze PP niet bij PE mogen gooien, of PS niet bij PET. PVC moet zeker apart, PVA krijgt ook zijn eigen bakje en ga zo maar door. Hoeveel containers moet ik dan wel niet in mijn tuin zetten? Je zou zo’n beetje afgestudeerd moeten zijn op de verschillende kunststoffen om je afvalscheiding thuis goed te krijgen… Nee, dat wordt het dus niet.

Toch lijkt het haast wel noodzakelijk. Als ik terugdenk aan mijn studie, dan realiseer ik me dat ‘IN – UIT = Ophoping’. Stel dat ik het winnen van olie, gas en kolen beschouw als de ‘invoer’ van nieuwe koolstof in ons milieu, dan realiseer je je ook al snel dat er geen ‘UIT’ is en er dus ophoping plaatsvindt. Voornamelijk na verbranding als koolstofdioxide, tenzij we het langdurig opslaan als microplastics in bodem of water. Als we dit soort effecten willen stoppen als mens, dan moeten we dus óf een ‘UIT’ creëren, óf de ‘IN’ drastisch verlagen, liefst naar nul. Nu heb ik nog geen plannen gehoord over de grootschalige opslag van plastics in oude olievelden – ik weet ook niet of we dát moeten willen – dus ben ik bang dat er maar één optie over blijft: de ‘IN’ reduceren.

Containers

Gelukkig helpen dit soort initiatieven hier goed bij. Want voorlopig zie ik geen mondiale ‘importbelasting’, of beter een ‘importverbod’, op de ‘invoer’ van koolstof komen. Dus moeten we het hergebruik van koolstof zodanig aantrekkelijk maken, dat we geen import meer nodig hebben. Hoe mooi zou het zijn als we bijvoorbeeld alle afvalplastic een soort kraker in kunnen sturen, waar weer grondstoffen uitkomen, die als voeding voor de kunststofindustrie kunnen worden gebruikt? Dan is er pas sprake van een echte circulaire economie!

Grootste hobbel die hierbij vooral te nemen is, is het aspect energie. Iedereen voelt wel aan dat de rendementen van dit soort processen nu nog veel te laag zijn en zoiets dus een bulk aan energie gaat kosten. Die moeten we dan natuurlijk niet halen uit het verbranden van koolstofproducten. Dus vrees ik dat we allemaal verplicht aan de zonnepanelen en windmolens op onze daken moeten, want anders denk ik dat er niets anders op zit dan uw tuin vol te zetten met afvalcontainers voor de plastic-scheiding-aan-huis. Al was het maar vanwege de opslag van koolstof, die gewonnen wordt door de hoeveelheid kunststof van de containers zelf? En, oh ja, houd ze wel een beetje schoon, want we moeten de afvalcontainers zelf natuurlijk ook kunnen recyclen.

Chris Aldewereld is ingenieur Scheikundige Technologie en werkzaam als Adviseur Industriële Veiligheid.

Fotocredit: AdobeStock
Bron: Petrochem 8-2020

Petrochem 3, 2021

21 april 2021

nieuws

Yolande Verbeek finalist Plant Manager of the Year 2021 verkiezing

AGENDA