blog

Column: Vroeger

Publicatie

6 jun 2013

Auteur

Henk Leegwater, Lexxin

Categorie

Petrochem

Soort

blog

Tags

Eind vorige maand heeft OCI Nitrogen de Responsible Care prijs van de VNCI gekregen voor een gedurfd project. Gedurfd om twee redenen: technologisch èn organisatorisch. Technologisch omdat de kunstmestkorrels gewoonlijk in een luchtstroom worden gekoeld, met stofemissies als gevolg. OCI Nitrogen doet dit echter in een warmtewisselaar tegen water, zonder stofemissies. Dit was nog nergens vertoond.

Het ging dan ook niet zonder slag of stoot. Aanvankelijk raakten de warmtewisselaars keer op keer verstopt en de on stream-tijden waren dramatisch laag. Ondanks vele wijzigingen wilde het in het begin niet lukken. Steeds meer OCI collega’s zagen er geen gat meer in, begonnen het een heilloze weg te vinden en de moed op te geven. Maar de betrokken ingenieurs en technici bleven erin geloven en hebben met grote inzet en inventiviteit de problemen weten op te lossen.

Harde criteria

Dat is op zich al een prestatie, maar wat mij echt vrolijk stemt en ook hoop geeft, is dat de ingenieurs van OCI Nitrogen weer in de drivers seat zijn terechtgekomen. Zij hebben als bepalende factor het volle vertrouwen van het management gekregen en er een groot succes van gemaakt. Normaal gesproken wordt in organisaties bij investeringen met stringente procedures gewerkt, zoals bijvoorbeeld het state gate model. Valt iets tegen in de voortgang, dan zijn er harde criteria om te stoppen. Daarbij wordt geen rekening gehouden met de glimmende ogen van de technici die nog steeds in de oplossing geloven. Bij zo’n aanpak zou dit project al lang de nek zijn omgedraaid en zou het bedrijf de overheid zijn gaan uitleggen dat kunstmest produceren zonder stofemissies niet kan volgens de best beschikbare technologie.

Nu is het wel gelukt en niet alleen het milieu is er beter van geworden, maar OCI Nitrogen zelf ook. Vroeger maakten die fabrieken van OCI Nitrogen onderdeel uit van DSM. Het management is ervan overtuigt dat het in die tijd niet zo goed zou zijn afgelopen. Toch mooi dat vanuit een bedrijf met een lange historie weer wordt teruggekeerd naar de oude waarden en normen uit het ingenieurstijdperk.

Doorgeschoten waardering

Dat doet mij denken aan de Responsible Care prijswinnaar van vorig jaar: de combi AkzoNobel en leerlooierij Hulshof. Door een slimme toepassing van dimethylether wordt bij het ontvetten en ontwateren van huiden fors bespaard op afvalwater, chemicaliën en energie en tegelijkertijd worden ook nog waardevolle eiwitten gewonnen. In een interview in de Volkskrant eind vorige maand doet directeur Herman Hulshof heldere uitspraken over management. Hij vertelt dat hij een aantal jaren geleden dacht dat het voor het bedrijf beter zou zijn als een echte manager het bedrijf zou gaan leiden; iemand die de taal van de bankiers beter spreekt. Dat werd een daverend fiasco, zo lezen we in dat interview. Sinds de crisis leed het bedrijf vier jaar achtereen zware verliezen. Hulshof zegt: ‘Dat is nou de fuck met die doorgeschoten waardering voor managers. Ze hebben niet genoeg vakmanschap en niet genoeg koopmanschap om zo’n omwenteling te maken. Daarom hebben in deze branche alleen familiebedrijven het overleefd.’ Vanaf 2011 zit Herman Hulshof weer zelf aan het roer en het bedrijf kan de vraag niet aan.

In de chemie kennen we dat ook. Jarenlang hebben crises op Huntsman, toen nog een familiebedrijf, veel minder invloed gehad dan op beursgenoteerde collega’s die vooral op de kortetermijnsuccessen werden afgerekend.

Een ander mooi voorbeeld van een vakman aan het roer is Jos Blok die het zeer succesvolle Buurtzorg heeft opgericht. Geen verknipte zorg meer verdeeld over veel verschillend geschoolde zorgverleners, omdat dat volgens de ook in die sector doorgedrongen managers goedkoper zou zijn. Nee, een platte organisatie, het vertrouwen weer terug bij de hoog opgeleide wijkverpleegkundigen en wijkziekenverzorgenden die in kleine autonome teams werken met een hoog hands on tools percentage, zoals wij dat zouden zeggen. Ook daar dus weer terug naar de waarden en normen van vroeger, van de huisarts en de wijkzuster. Zou het dan toch waar zijn dat vroeger alles beter was? Of zie ik dat zo omdat ik sinds vorig jaar grootvader ben? Aan de andere kant: de feiten spreken voor zich. Evenals de prijswinnaars.

henk.leegwater@lexxin.com is onafhankelijk consultant

Henk Leegwater, Lexxin

Neem contact op - Bekijk profiel

Wellicht vindt u deze artikelen ook interessant

Schrijft u in voor onze nieuwsbrief en blijf altijd op de hoogte.