blog

Column: Wat is nog duurzaam?

Publicatie

28 jan 2014

Auteur

Jan Van Doorslaer

Categorie

Petrochem

Soort

blog

Tags

Misschien herkennen jullie dat gevoel van tijdens de voorbije feestperiode. Je moet iets kopen voor een goede vriend, vriendin, echtgenoot of echtgenote en je weet niet waar te beginnen. Dan vraag je dat toch gewoon…maar je moet er dan wel zelf eerst uit geraken.

Als prille zestiger heb ik ongeveer alles wat mijn hartje lust. Dus dacht ik aan de gezelligheid voor donkere winterse avonden: iets voor een open haard, zo’n vuurkorf voor in de tuin of de start voor een houtkachel. Dus ik mailde mijn keuze – zo’n gezellige vuurkorf voor in de winterse tuin – door aan de potentiële donoren.

Brandhout

Van mijn vrolijke optimisme werd op 10 december al vakkundig brandhout gemaakt toen een van de Vlaamse kwaliteitskranten uitpakte met een anderhalve pagina groot artikel onder de titel: Houtverbranding is grootste boosdoener voor fijn stof. In de inleiding werd ik meteen geconfronteerd met mijn verantwoordelijkheid. ‘Wie op een windstille dag in de winter graag voor de gezelligheid de open haard aansteekt, denkt maar beter twee keer na. De hoeveelheid fijn stof die zo vrijkomt, kan concurreren met de uitstoot van een uit de kluiten gewassen dieselwagen.’ Mijn duurzaamheidsgeweten werd dubbel op de proef gesteld, want ik rij ook al met een dieselwagen…

Wat blijkt: een studie van het Vlaams Instituut voor Onderzoek & Ontwikkeling (VITO en zowat vergelijkbaar met TNO) heeft uitgewezen dat houtverbranding de belangrijkste verantwoordelijke is voor rechtstreeks uitgestoten fijn stof. Het onderzoek werd uitgevoerd in opdracht van de Vlaamse Milieumaatschappij. Deze heeft in Vlaanderen de brede opdracht om over ons leefmilieu te waken, er de nodige meetgegevens over te verzamelen en de nodige studies te laten doen die de beleidsmakers kunnen inspireren tot degelijke maatregelen ter redding van ons leefmilieu en ons klimaat. Joepie!

Boosdoener

Tot dan toe werd altijd gezegd en geschreven dat het verkeer de grote boosdoener was in de uitstoot van fijn stof. Het plaatje ziet er nu anders uit want houtverbranding door particulieren is goed voor 41 procent van de uitstoot van fijn stof. Daarna volgt het verkeer met achttien procent, de landbouw met veertien procent, de industrie met dertien procent, opwaaiend stof voor elf procent en dan nog eens de energieproductie en allerlei andere activiteiten voor telkens één procent.

Ik schrok dus, maar ik niet alleen. Ook de Bond Beter Leefmilieu, de koepel van milieugroeperingen in Vlaanderen, was verbaasd over de resultaten en denkt dat er maar eens goed moet worden nagedacht over het gebruik van hout als brandstof. En dan volgen uiteraard de maar’s: ja, maar er zijn nu veel betere houtkachels met naverbranding of betere verbrandingstemperaturen en er zijn gegarandeerd zuivere houtafvalsoorten die tot pellets worden verwerkt en …en…en…

In een andere kwaliteitskrant van Vlaanderen las ik nog geen twee weken later een artikel over al die grote dikke en mooie dennen die in Canada massaal blijken te sneuvelen om aan de pelletshonger van de Europese houtkachels te voldoen. Dus pellets van zuiver afval- of resthout stoken, is ook niet gegarandeerd, want er worden gewoon bomen voor omgedaan. Weg die mooie recuperatiegedachte.

Dioxines

Het deed me denken aan de discussie rond de dioxines die eind de jaren ’80 begin de jaren ‘90 tot zware robbertjes leidde tussen milieuactivisten, industrie en overheid. Toen was er ook een Deense studie die duidelijk maakte dat open haarden en houtkachels meer dioxines de lucht inbliezen dan verkeer en industrie samen.

Dat de mensheid de Oude Steentijd, de Midden Steentijd, de Jonge Steentijd, de brons- en ijzertijden heeft overleefd met alleen maar houtstook wordt voor mij stilaan een groot raadsel. Maar wil mij nu eens iemand helpen om uit te maken of mijn nieuwjaarscadeau nu wel dan niet een goede keuze was?

Wellicht vindt u deze artikelen ook interessant

Schrijft u in voor onze nieuwsbrief en blijf altijd op de hoogte.